زمین دیری ست که چه دیوانه خانه ای بوده است ... نیچه ...

پاره هایی از تاملات مارکوس اورلیوس :

- در گذارت از یک کار به کار دیگر به خدا بیندیش و هچون او از یک چیز کسب لذت کن و در آن بیاسای
- مرگ ، توقف درک محسوسات است از راه حواس و نیز توقف برانگیختگی شهوت و سرگشتگی اندیشه و خدمت به تن .
- مایه ی شرم ، روان است که پیش از دیگری در زندگی تسلیم می شود ، هنگامی که تنت هنوز تسلیم نشده است .
- هشیار شو و به خود بازآی . چون خود از خواب بیدار شوی و دریابی که آنچه می آزردت تنها رویا بوده ، به بیداری نیز چنان که به آن رویاها می نگریستی بنگر .
- دزدان ، پدرکشان و ستمکاران چه شادمانی ها که نکرده اند .
- دریاب که به نامردان چنان نیندیشی که اینان به مردان می اندیشند .

خدا ديشب مرد از خنده
بی نفس از نعره
از خنده
صبح که شد خورشيد افتاد
ابر باريد

نگاهش خيره به انسان
در مرگش
ارضا شد !
........................ حسام ...

قحبه خواهر مادر می گوید که در آسمان غیر این افلاک و این کره ی خاکی که من می بینم بیرون از آن چیزی وجود ندارد ... ای سگ چون می دانی که نیست ؟ آسمان را ورژ ورژ پیمودی همه را گردیدی که خبر می دهی در او نیست ؟ قحبه ی خود را که در خانه داری ندانی ... آسمان را چون خواهی دانست ؟ ... حضرت مولانا ...

دوتا اصل ... دوتا قانون ... دوتا همیشه :

- میان پنجره و دیدن همیشه فاصله ای هست ...

- همیشه خراشی هست روی صورت احساس ...

دیدی ؟

نشانم نداد
از لا از لای دستها
از بازی بازیچه ها
از آنجا / از من
از حتی / از تنها ماندی
از راستی زندگی کنیم
از ببین من دلم می خواست
از دلت کنده ام دلباز
از دلیل این دالها
از گفتم کار نیمه خدایان نیست
از دروغ گفتم ببخش
از اینجا که تو
از ازدحام و / تراکم
از کتابی نوشتن و از از گفتن
از از به از
تکرار می کنم
پیام نرسید

خورشید که بالا می آید

مغازه های شهر

کروکر می خندند ... رجب بذرافشان